Sklep BISPRO24.pl jest DYSTRYBUTOREM sprzętu BCS, DAHUA i HIKVISION. Zapraszamy do współpracy! Oferujemy bardzo atrakcyjne rabaty! Gwarantujemy rzetelność, szybką realizację wysyłkową, odbiór na miejscu, wsparcie techniczne i serwis .sklep@bispro24.pl tel. 536-246-850
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czujka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czujka. Pokaż wszystkie posty

piątek, 2 lipca 2021

System alarmowy w domu i biurze

   Mieszkanie oraz firma narażone są nie tylko na działanie żywiołów, ale także na wypadki losowe, zależne od czynników ludzkich. Jedną z bardziej przykrych niespodzianek, na jakie narażeni mogą być właściciele nieruchomości, bez względu na jej przeznaczenie, są włamania i kradzieże. Cóż może pomóc w tym temacie elektryk? Na rynku dostępne są instalacje alarmowe, które potrafi wykonać niemal każdy z elektryków. Warto więc może poszerzyć portfolio oferowanych usług.      


   Decydując się na zakup mieszkania, biura, sklepu czy budowę domu, trzeba też będzie zastanowić się nad skutecznym zabezpieczeniem przed włamaniem i kradzieżą. Jeszcze parę lat temu decyzje podejmowało się najczęściej po kradzieży u sąsiadów, znajomych itp. Obecnie złodzieje włamują się nawet do niewykończonych mieszkań i budynków. Ich łupem może paść wszystko, co tylko przedstawia jakąkolwiek wartość. Zatem nie ma co czekać z decyzją o założeniu systemu alarmowego. Im wcześniej klient zda sobie sprawę z poczucia bezpieczeństwa, jakie daje posiadanie instalacji alarmowej, tym korzystniej dla niego. Inwestycja będzie zabezpieczona i znikną uciążliwości, wiążące się z układaniem instalacji w gotowym budynku. Większości osób alarm kojarzy się z rozbudowaną instalacją połączoną z centralą policyjną, firmą ochroniarską itp. Myśląc o instalacji alarmowej, wyobrażamy sobie supernowoczesne czujniki, systemy monitoringu, centrale. Czasami jednak wystarczy o wiele prostsze rozwiązanie. To do potrzeb klienta, a nie umiejętności instalatora, powinna być dobrana instalacja alarmowa.

Zaczynamy

   Okablowanie instalacji alarmowej powinno się wykonać razem z instalacją elektryczną. Na początku wspólnie ze zleceniodawcą powinniśmy zastanowić się nad rozmieszczeniem najważniejszych elementów systemu alarmowego:

• centrali - steruje pracą systemu alarmowego, 

• szyfratorów - służą do włączania oraz wyłączania instalacji alarmowej, 

• czujek - wykrywają intruza i przekazują sygnał do centrali alarmowej, 

• sygnalizatora alarmowego - informuje o włamaniu sąsiadów i przechodniów. 

Wybór miejsca na centralę i szyfratory nie nastręcza kłopotu. O wiele bardziej skomplikowane jest umiejscowienie czujek. Należy pamiętać o ustaleniu miejsc, którędy włamywacz może dostać się do budynku (drzwi, okna, wyłaz na dach, drzwi do garażu). Warto zastanowić się też nad oznaczeniem stref, w których będzie mienie znacznej wartości. Wyodrębnienie takich obszarów nie jest łatwe. 

Centrala jest sercem instalacji alarmowej 

   Pomieszczenie, gdzie będzie umieszczona centrala, powinno być bezpieczne. Centrala nie może przeszkadzać, jednak musi być zapewniony dostęp do konserwacji oraz potencjalnej naprawy. Jej znalezienie powinno być utrudnione dla osób postronnych. Najlepiej zamontować ją w garderobie, szafie wnękowej, pomieszczeniu gospodarczym, poddaszu lub na strychu.

Umiejscowienie szyfratorów 

   Szyfratory pozwalają na włączanie i wyłączanie alarmu. Informują o stanie pracy systemu, o tym, czy i które czujniki w danym momencie wykrywają ruch, kiedy włączy się syrena, który czujnik spowodował alarm. Na tych urządzeniach znajdują się również dodatkowe przyciski, dzięki którym można szybko uruchomić alarm lub przesłać do centrum monitorowania informację o pożarze czy o potrzebie szybkiej interwencji medycznej. Szyfrator warto także zainstalować w garażu. 

Gdzie zainstalować czujniki? 

   Czujniki umożliwiają wykrycie nieproszonego gościa, gdy tylko zbliży się do domu lub posesji, a także w chronionym obiekcie. Jednak by system zadziałał sprawnie, konieczne jest odpowiednie umiejscowienie czujki. 

Czujki pasywnej podczerwieni

   Są najczęściej zakładane. Ich praca polega na wykrywaniu zmiany promieniowania cieplnego, przez co "zauważą" ruch ciała, którego temperatura jest nawet o dwa stopnie różna od temperatury otoczenia. Na ich działanie wpływają również miejscowe zmiany temperatury, spowodowane nawiewem chłodnego lub ciepłego powietrza z nawiewnika czy przeciągiem w pomieszczeniu, w którym jest otwarte okno. Aby zapobiec fałszywym alarmom, nie należy ich więc zakładać w miejscach nasłonecznionych, przy grzejnikach, kratkach nawiewu ciepłego powietrza, wentylacyjnych i klimatyzatorach. Wybierając miejsca montażu tych urządzeń, zwróćmy uwagę, by podczas urządzania pomieszczeń nie zostały zasłonięte przez zasłony, szafę lub drzwi. Dlatego najlepiej montować je w miarę wysoko, najniżej na wysokości 1,8 m, a optymalnie - 2,3 m. Na warunki szczegółowe ma wpływ to, czy decydujemy się na czujkę szerokokątną, czy na czujkę o wąskim kącie widzenia, czyli kurtynową. Te pierwsze mają obszar wykrywania przypominający wachlarz o kącie widzenia od 90 do 120 stopni. Najlepiej sprawdzają się w narożnikach pomieszczeń obok okien. Ze względu na to, że przy oknach zazwyczaj zawieszone są firanki i zasłony, mogące zasłonić czujkę, w praktyce instaluje się je w narożnikach pomieszczeń tak, by znalazły się naprzeciwko okien i drzwi wejściowych albo nad drzwiami. Kurtynowe chronią obszar, który tworzy płaszczyznę, należy umieszczać je w pobliżu chronionych okien lub drzwi - nad nimi lub obok nich. 

Czujki magnetyczne, stykowe, tzw. kontaktrony

   Zbudowane są z magnesu i kontaktronu, pomiędzy którymi występuje pole magnetyczne. Jeśli dwa elementy odsuwają się od siebie, pole zanika i uruchamia się alarm. Wykorzystywane są w bezpośredniej ochronie okien i drzwi.

Czujki tłuczenia szkła

    Pasywne i aktywne. Te pierwsze reagują na drgania mechaniczne szyby, pojawiające się podczas silnego uderzenia, a aktywne - na hałas, który powstaje przy tłuczeniu szkła. Na ich korzyść przemawia fakt, że mogą chronić kilka okien naraz. 

Czujki mikrofalowe ruchu

   Działają na wzór typowego radaru. Mają nadajnik i odbiornik. Nadajnik wysyła fale elektromagnetyczne o określonej częstotliwości, a odbiornik odbiera falę odbitą od ścian, podłogi i sufitu. Jeżeli w pomieszczeniu nie porusza się żaden obiekt, częstotliwość fali odbitej jest identyczna jak częstotliwość fali emitowanej przez nadajnik. Ruchomy obiekt w zasięgu działania powoduje wcześniejsze odbicie części energii fali i w efekcie odbiornik zarejestruje wzrost częstotliwości. 

Czujki zespolone (dualne)

   Posiadają dwa wbudowane detektory, z których każdy działa na innej zasadzie. W zależności od skonfigurowania mogą generować alarm, gdy zadziała jeden detektor bądź dwa detektory jednocześnie. Sygnalizator optyczno-akustyczny Odstrasza złodziei i informuje sąsiadów oraz przechodniów o tym, że w danym obiekcie coś dzieje się nie tak. Może też przyspieszyć dotarcie ekipy interwencyjnej lub policji na miejsce włamania. Nowoczesne urządzenia są bardzo dobrze zabezpieczane przed zniszczeniem, a nawet wypełnieniem pianką montażową, którą niekiedy pomysłowi złodzieje stosowali do ich zagłuszania. Sygnalizator powinien być zamontowany w miejscu dobrze widocznym. Warto również zamontować wewnętrzną syrenę alarmową. Jej wycie może przepłoszyć amatorów cudzego mienia. Co z kablami? Przy układaniu instalacji alarmowych zalecane jest używanie kabla wielożyłowego typu YTDY. Optymalnym rozwiązaniem są przewody o sześciu, ośmiu lub więcej żyłach. Instalacja alarmowa powinna być wykonana w "strukturze gwiaździstej" - tzn. każdy element w systemie powinien być połączony oddzielnym kablem z centralą. Kabel wielożyłowy umożliwia i upraszcza uzupełnianie instalacji o nowe czujniki, gdy okażą się potrzebne. Układając instalację, należy pamiętać, aby zabezpieczyć ją przed działaniem osób trzecich. Nigdy nie powinno się jej prowadzić na tynku. Jeżeli nie ma możliwości ukrycia jej pod tynkiem, konieczne staje się użycie specjalnych rurek, które uniemożliwią ingerencję w przewody i ich ewentualne uszkodzenie. Należy tak układać instalację, żeby żaden z jej elementów nie znajdował się w miejscu, do którego miałyby dostęp osoby nieuprawnione. Dobierając instalację, dostosujmy proponowane rozwiązanie do warunków i potrzeb klienta. 



czwartek, 15 października 2020

Zaczadzenie czyli zatrucie tlenkiem węgla (czadem)

   Spalenie się węgla, drzewa, nafty itd. bez dostatecznego dostępu powietrza powoduje powstanie tlenku węgla, zwanego pospolicie czadem. Zaczadzenie najczęściej zdarza się w zimie, kiedy zbyt zapobiegliwe gospodynie zamykają za wcześnie piece, aby ciepło nie uciekło. Nie przepalony jeszcze węgiel wydziela dalej tlenek węgla. Zmniejszony dopływ tlenu powoduje zwiększenie się ilości tlenku węgla w piecu, tak że zaczyna się on wydobywać na zewnątrz. Jest bezwonny i dlatego trudno stwierdzić jego obecność w powietrzu.


 W gazie świetlnym (koksowniczym) używanym do gotowania i oświetlenia znajduje się 10% tlenku węgla. Niezakręcenie kurków lub wszelkie nieszczelności powodują wydobywanie się gazu, a więc i tlenku węgla na zewnątrz. Jeśli trwa to długo, a pomieszczenie nie jest wietrzone - powoduje śmiertelne zatrucie. Czasami pozostawione bez opieki dzieci, bawiąc się, odkręcają kurki od gazu i ulegają zatruciu. Przyczyną zatrucia mogą być również gazy spalinowe, np. w garażach lub innych pomieszczeniach zamkniętych, w których pracują silniki spalinowe.

Tlenek węgla jest to gaz bezbarwny, bezwonny, bez smaku, lżejszy od powietrza, dlatego tak łatwo rozprzestrzenia się. Trujące działanie tlenku węgla polega na tym, że po dostaniu się z powietrzem do płuc łatwo łączy się z hemoglobiną. Nie może ona wówczas spełniać swej naturalnej funkcji rozprowadzania po całym organizmie tlenu i zabierania dwutlenku węgla, który wydychamy. Dwutlenek węgla, produkt całkowitego spalenia węgla, w przeciwieństwie do tlenku węgla jest nietrujący. Zablokowana hemoglobina nie spełnia swej roli. Tkanki organizmu, a zwłaszcza mózg, zaczynają odczuwać brak tlenu, człowiek się dusi. Objawy tego duszenia, spowodowanego zatruciem tlenkiem węgla, będą tym silniejsze, im więcej go będzie w powietrzu, którym oddycha ofiara, i im dłużej będzie ona przebywała w zatrutej atmosferze. Te objawy to: ból i zawroty głowy, omdlenie, nudności, wymioty, kaszel, duszność, ślinotok, bóle w nogach i rękach. Powłoki ciała, jak i błony śluzowe, stają się żywoczerwone, przy cięższym zatruciu z odcieniem ciemnowiśniowym. Oddech jest przyspieszony, powierzchowny, nieregularny. Osłabienie i znużenie oraz zaburzenia orientacji i zdolności oceny zagrożenia są powodem, że zatruty nie ucieka z miejsca nagromadzenia się tlenku węgla na świeże powietrze, nie otwiera okna itp. Przy ciężkich zatruciach ofiara zaczadzenia traci przytomność, ma drgawki (konwulsje), ciało jej jest żywoczerwone. Człowiek umiera wtedy z powodu uduszenia.

Ratowanie zaczadzonego rozpoczynamy od doprowadzenia świeżego powietrza, otwierając drzwi i okna oraz umieszczając zatrutego w przeciągu. Jeżeli przyczyną zatrucia jest gaz, to należy zamknąć kurki, aby przerwać wydobywanie się gazu. Nie tracąc czasu, wynosimy zatrutego z pomieszczenia, w którym jest gaz, na świeże powietrze. Rozluźniamy ubranie, rozpinamy guziki, pasek, ale nie rozbieramy go, co tak często jest w zwyczaju. Rozebranie w zimie na mrozie powoduje przemarznięcie, a tym samym zmniejsza możliwość odratowania ofiary. Jeżeli zaczadzony po wyniesieniu na świeże powietrze nie zacznie oddychać, to przystępujemy niezwłocznie do wykonywania sztucznego oddychania (metodą "usta-usta" albo "usta-nos"). Przedtem należy kawałkiem gazy lub płótna osuszyć jamę ustną ze śliny, która się zebrała w nadmiarze. Zatrutemu tak jak każdemu nieprzytomnemu, nie wolno wlewać do ust żadnych płynów, żadnych lekarstw. Gdy tylko zaczadzony zacznie lepiej oddychać, układamy go w łóżku uprzednio ogrzanym. Okładamy go butelkami z ciepłą wodą (ostrożnie, aby nie poparzyć). Po odzyskaniu przez niego przytomności, możemy podać mu do picia ciepłą, mocną, dobrze słodką herbatę lub kawę. Niezależnie od udzielonej przez nas pomocy, którą rozpoczynamy od razu po stwierdzeniu zatrucia, wzywamy lekarza, który poda niezbędne leki.

Warto w tym miejscu wspomnieć o elektronicznych czujnikach czadu (tlenku węgla), które cechuja się dużą czułością i niezawodnością. Są to niedrogie a bardzo skuteczne urządzenia, które dosłonie ratują życie. Są w sprzedaży również urządzenia wykrywające jednocześnie zarówno czad jak i dym oraz gaz propan-butan. Polecamy gorąco tego typu urządzenia.

 

wtorek, 12 maja 2020

Rodzaje czujek w systemie alarmowym

Czujki wykrywają intruza i przekazują sygnał do centrali alarmowej.



Czujki pasywnej podczerwieni
   Są najczęściej zakładane. Ich praca polega na wykrywaniu zmiany promieniowania cieplnego, przez co "zauważą" ruch ciała, którego temperatura jest nawet o dwa stopnie różna od temperatury otoczenia. Na ich działanie wpływają również miejscowe zmiany temperatury, spowodowane nawiewem chłodnego lub ciepłego powietrza z nawiewnika czy przeciągiem w pomieszczeniu, w którym jest otwarte okno. Aby zapobiec fałszywym alarmom, nie należy ich więc zakładać w miejscach nasłonecznionych, przy grzejnikach, kratkach nawiewu ciepłego powietrza, wentylacyjnych i klimatyzatorach. Wybierając miejsca montażu tych urządzeń, zwróćmy uwagę, by podczas urządzania pomieszczeń nie zostały zasłonięte przez zasłony, szafę lub drzwi. Dlatego najlepiej montować je w miarę wysoko, najniżej na wysokości 1,8 m, a optymalnie - 2,3 m. Na warunki szczegółowe ma wpływ to, czy decydujemy się na czujkę szerokokątną, czy na czujkę o wąskim kącie widzenia, czyli kurtynową. Te pierwsze mają obszar wykrywania przypominający wachlarz o kącie widzenia od 90 do 120 stopni. Najlepiej sprawdzają się w narożnikach pomieszczeń obok okien. Ze względu na to, że przy oknach zazwyczaj zawieszone są firanki i zasłony, mogące zasłonić czujkę, w praktyce instaluje się je w narożnikach pomieszczeń tak, by znalazły się naprzeciwko okien i drzwi wejściowych albo nad drzwiami. Kurtynowe chronią obszar, który tworzy płaszczyznę, należy umieszczać je w pobliżu chronionych okien lub drzwi - nad nimi lub obok nich.

Czujki magnetyczne, stykowe, tzw. Kontaktrony 
   Zbudowane są z magnesu i kontaktronu, pomiędzy którymi występuje pole magnetyczne. Jeśli dwa elementy odsuwają się od siebie, pole zanika i uruchamia się alarm. Wykorzystywane są w bezpośredniej ochronie okien i drzwi.

Czujki tłuczenia szkła
   Pasywne i aktywne. Te pierwsze reagują na drgania mechaniczne szyby, pojawiające się podczas silnego uderzenia, a aktywne - na hałas, który powstaje przy tłuczeniu szkła. Na ich korzyść przemawia fakt, że mogą chronić kilka okien naraz.

Czujki mikrofalowe ruchu
   Działają na wzór typowego radaru. Mają nadajnik i odbiornik. Nadajnik wysyła fale elektromagnetyczne o określonej częstotliwości, a odbiornik odbiera falę odbitą od ścian, podłogi i sufitu. Jeżeli w pomieszczeniu nie porusza się żaden obiekt, częstotliwość fali odbitej jest identyczna jak częstotliwość fali emitowanej przez nadajnik. Ruchomy obiekt w zasięgu działania powoduje wcześniejsze odbicie części energii fali i w efekcie odbiornik zarejestruje wzrost częstotliwości.

Czujki zespolone (dualne)
   Posiadają dwa wbudowane detektory, z których każdy działa na innej zasadzie. W zależności od skonfigurowania mogą generować alarm, gdy zadziała jeden detektor bądź dwa detektory jednocześnie. Sygnalizator optyczno-akustyczny Odstrasza złodziei i informuje sąsiadów oraz przechodniów o tym, że w danym obiekcie coś dzieje się nie tak. Może też przyspieszyć dotarcie ekipy interwencyjnej lub policji na miejsce włamania. Nowoczesne urządzenia są bardzo dobrze zabezpieczane przed zniszczeniem, a nawet wypełnieniem pianką montażową, którą niekiedy pomysłowi złodzieje stosowali do ich zagłuszania. Sygnalizator powinien być zamontowany w miejscu dobrze widocznym. Warto również zamontować wewnętrzną syrenę alarmową. Jej wycie może przepłoszyć amatorów cudzego mienia. Co z kablami? Przy układaniu instalacji alarmowych zalecane jest używanie kabla wielożyłowego typu YTDY. Optymalnym rozwiązaniem są przewody o sześciu, ośmiu lub więcej żyłach. Instalacja alarmowa powinna być wykonana w "strukturze gwiaździstej" - tzn. każdy element w systemie powinien być połączony oddzielnym kablem z centralą. Kabel wielożyłowy umożliwia i upraszcza uzupełnianie instalacji o nowe czujniki, gdy okażą się potrzebne. Układając instalację, należy pamiętać, aby zabezpieczyć ją przed działaniem osób trzecich. Nigdy nie powinno się jej prowadzić na tynku. Jeżeli nie ma możliwości ukrycia jej pod tynkiem, konieczne staje się użycie specjalnych rurek, które uniemożliwią ingerencję w przewody i ich ewentualne uszkodzenie. Należy tak układać instalację, żeby żaden z jej elementów nie znajdował się w miejscu, do którego miałyby dostęp osoby nieuprawnione. Dobierając instalację, dostosujmy proponowane rozwiązanie do warunków i potrzeb klienta.

wtorek, 22 października 2019

Podstawowe wymogi bezpieczeństwa pożarowego w firmie

   Bardzo ważnym zagadnieniem w zakresie ochrony ppoż. są wymogi bezpieczeństwa pożarowego, jakie panują w firmie. Są to warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby wyeliminować lub przynajmniej ograniczyć istniejące zagrożenia pożarowe.



Podstawowe wymogi bezpieczeństwa pożarowego w firmie to najczęściej:

● wydzielenie w firmie pomieszczeń zagrożonych wybuchem,

●stosowanie instalacji alarmowych i gaśniczych oraz klap dymowych i przeciwpożarowych w systemach wentylacyjnych,

● wentylowanie instalacji i pomieszczeń zagrożonych wybuchem dla utrzymania stężeń palnych par oraz gazów poniżej ich dolnej granicy wybuchowości (DGW),

● stosowanie detektorów gazu, sygnalizujących stan alarmu lub zagrożenia, a także połączenie tego systemu ze sterowaniem wentylacją lub zaworami odcinającymi dopływ gazu,

● odpylanie pomieszczeń lub urządzeń zagrożonych wybuchem pyłów,

● czyszczenie z resztek substancji palnych oraz wentylowanie urządzeń i instalacji, przy których planowane jest prowadzenie prac spawalniczych,

● właściwy dobór instalacji elektrycznej oraz osprzętu elektrycznego, w tym oświetleniowego,

● badanie stanu oporności izolacji instalacji elektrycznej,

● kontrola drożności oraz ciągu przewodów spalinowych, dymowych i wentylacyjnych,

● badanie szczelności instalacji gazowych,

●przechowywanie materiałów pożarowo niebezpiecznych w odpowiednich warunkach (w szczelnych, odpornych na uszkodzenia mechaniczne oraz odprowadzających ładunki elektryczności statycznej opakowaniach),

● kontrolowanie parametrów procesów technologicznych (np. ich temperatury i ciśnienia),

● zabezpieczenie odgromowe obiektów (przez zainstalowanie piorunochronów),

●sukcesywne usuwanie odpadków mających zdolność do samozapalania się (np. częściowo zaoliwionych, zużytych szmat),

● usuwanie suchej trawy, liści i śmieci z najbliższego otoczenia zbiorników z gazami oraz cieczami palnymi, a także składowisk materiałów palnych.


Źródło: Vademecum BHP

piątek, 1 marca 2019

System alarmowy w świetle Polskiego Komitetu Normalizacji

   Skrót SWiN czyli system włamania i napadu, potocznie nazywany systemem alarmowym. Jest to instalacja elektryczna do wykrywania i sygnalizowania obecności, wejścia lub próby wejścia osób trzecich,  nieuprawnionych do obiektu objętych ochroną, a także pozwalająca wysłać i odebrać sygnał alarmowy o napadzie na osobę zagrożoną.

Elementy z których zbudowany jest system alarmowy włamania i napadu:
  • centrala alarmowa,
  • urządzenia sterujące,
  • urządzenia zasilające,
  • czujki i sygnalizatory,
  • urządzenia wykonawcze.

System pracy alarmu charakteryzuje się kilkoma stanami:
  • stan  dozoru  (stan  normalny) - stan  systemu  alarmowego, w którym jest on całkowicie gotowy do działania i nic znajduje się w żadnym innym zdefiniowanym stanie;
  • stan alarmowania - stan systemu alarmowego lub jego części, który jest wynikiem odpowiedzi systemu alarmowego na wystąpienie niebezpieczeństwa;
  • stan uszkodzenia - stan systemu alarmowego, który uniemożliwia działanie tego systemu zgodnie z wymaganiami odpowiednich norm;
  • stan  testowania - stan  systemu alarmowego,  w którym normalne funkcje są zmienione, w celu realizacji sprawdzania;
  • stan załączenia - stan systemu alarmowego lub jego części, w którym może być wytworzony stan alarmowania;
  • stan wyłączenia - wytworzony celowo nienormalny stan systemu alarmowego lub jego części, z którego system nic może bezpośrednio przejść w stan alarmowania po przyjęciu sygnału alarmu z wejścia systemu;
  • stan blokady - normalny, stabilny stan całości lub części systemu alarmowego, podczas którego nie może być wytworzony stan alarmowania. Blokada jest wprowadzana i kasowana celowym działaniem;
  • stan blokady czasowej (stan zwłoki na wejście lub wyjście) - normalny, przejściowy stan części systemu alarmowego, podczas którego czasowo nie może być wytworzony stan alarmowania, blokada czasowa jest kasowana automatycznie;
  • stan sabotażu - stan alarmowania wywołany przez układ przeciwsabotażowy.

   Polski Komitet Normalizacji ustanowił obowiązujące od dnia l stycznia 1994 r. polskie normy w zakresie systemów alarmowych - PN-93/E-08390. Normą objęte są trzy grupy zagadnień:
  1. zagadnienia ogólne: terminologia, postanowienia ogólne, zasilacze, próby środowiskowe, zasady stosowania,
  2. zagadnienia dotyczące czujek: wymagania ogólne, aktywne czujki podczerwieni, czujki  ultradźwiękowe Dopplera, czujki mikrofalowe Dopplera, czujki pasywnej podczerwieni, pasywne czujki stłuczenia szyby,
  3. zagadnienia dotyczące systemów transmisji alarmu: wymagania ogólne, wymagania dotyczące urządzeń, transmisja alarmu przez tory specjalizowane, systemy łączności cyfrowej wykorzystujące telefoniczną sieć komutowaną, systemy łączności akustycznej wykorzystujące telefoniczną sieć komutowaną.


środa, 19 września 2018

Jak zabezpieczyć się przed zaczadzeniem?


   Zagrożenie zatruciami tlenkiem węgla nasila się w okresie jesienno-zimowym, gdy następuje sezon ogrzewania mieszkań i innych pomieszczeń. Przyczyną zatrucia czadem w większości
przypadków są:
• wadliwe lub niesprawne urządzenia grzewcze;
• niewłaściwa eksploatacja urządzeń grzewczych;
• niesprawne przewody kominowe w budynków;
• niedrożna wentylacja pomieszczeń;
• pożary.



Jak zabezpieczyć się przed zatruciem:
• przeprowadzać kontrole techniczne, w tym sprawdzać szczelności przewodów kominowych i systematycznie je czyścić;
• systematycznie sprawdzać ciąg powietrza, np. poprzez przykładanie kartki papieru do kratki wentylacyjnej; jeśli nic nie zakłóca wentylacji, kartka powinna przywrzeć do kratki;
• nie zaklejać i nie zasłaniać kratek wentylacyjnych;
• upewnić się, że użytkowane piecyki, kuchenki czy termy gazowe są sprawne; używać ich zgodnie z instrukcją producenta;
• w przypadku wymiany okien na nowe, sprawdzić poprawność działania systemów wentylacji pomieszczeń, ponieważ okna wykonane w nowych technologiach zapewniają dużą
szczelność;
• często wietrzyć pomieszczenie, w których odbywa się proces spalania (kuchnie, łazienki wyposażone w termy gazowe), a najlepiej zapewnić, nawet niewielkie, rozszczelnienie okien;
• zainstalować czujniki alarmowe wykrywające tlenek węgla w pomieszczeniach, w których odbywa się proces spalania;
• w wypadku zaobserwowania objawów takich jak duszności, ból i zawroty głowy, nudności, a istnieją przesłanki, że mogą być one wynikiem zatrucia czadem, natychmiast przewietrzyć
pomieszczenie i zasięgnąć porady lekarskiej.

   Szczegółowe informacje na temat zagrożeń związanych z tlenkiem węgla i tego jak im zapobiec na stronie Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej:
http://www.straz.pl/home/porady/czad-cichy-zabojca

środa, 4 lipca 2018

Zasilanie awaryjne w systemach alarmowych

   Według polskiej normy PN-93/E-08390/12 dotyczącej systemów alarmowych i wymagań stawianym odpowiednim klasom systemów alarmowych konfiguracja zasilania systemów alarmowych powinna zawierać jedno lub więcej źródeł takich jak:
a) baterie i ogniwa pierwotne,
b) baterie akumulatorów, może pojawić się dodatkowo zasilacz ładujący baterię akumulatorów
c) zasilacze połączone z przemysłową siecią zasilającą, jako źródło rezerwowe często występuje bateria akumulatorów.


   W systemach SWiN (sygnalizacji włamania i napadu) głównie występują zasilacze połączone z siecią zasilającą 230 V napięcia przemiennego zawierające transformator bezpieczeństwa i baterię akumulatorów pełniącą funkcję źródła rezerwowego. Pojawiający się w zespole zasilacza układ do ładowania baterii akumulatorów zapewnia utrzymywanie stanu pełnego naładowania akumulatorów w warunkach normalnej pracy systemu alarmowego. Zasilacze są urządzeniami występującymi oddzielnie lub stanowią integralną część centrali alarmowej.

   W systemach SWiN (sygnalizacji włamania i napadu) powszechnie stosuje się jako źródło rezerwowe-bezobsługowe, szczelne akumulatory kwasowo-ołowiowe SLA z rekombinacją gazów. Gaz powstający w trakcie elektrolizy na płycie dodatniej akumulatora jest przekazywany za pośrednictwem specjalnego separatora do płyty ujemnej, gdzie jest rekombinowany do postaci siarczanu ołowiu i wody. Obecnie istnieją dwie technologie budowy akumulatorów SLA różniące się sposobem wiązania elektrolitu. W technologii żelowej (żel SiO2) rekombinację gazów umożliwiają kanaliki tlenowe w strukturze żelu, natomiast w technologii AGM (Absorbed Glass Mat) wykorzystywane jest zjawisko napięcia powierzchniowego w komórkach separatora wykonanego z odpowiedniej maty szklanej. W systemach alarmowych korzystniejsze jest stosowanie akumulatorów wykonanych w technologii żelowej, ponieważ charakteryzują się one dużą odpornością na przeładowanie i głębokie rozładowanie oraz wykazują dużą pojemność cieplna. Do wad należy zaliczyć większą niż w akumulatorach AGM, rezystancję wewnętrzną.

   Dzięki odpowiedniej konstrukcji proces samo rozładowania został zredukowany do minimum. Hermetyczna obudowa umożliwia pracę akumulatora w każdej pozycji i dodatkowo gwarantuje brak jakichkolwiek wycieków. Akumulatory mogą być łączone szeregowo i równolegle - co daje możliwość doboru napięć i pojemności. Zakres temperatur pracy; od -20° C do +50° C umożliwia ich stosowanie w różnych warunkach, przy czym zwykle zaleca się zapewnienie ochrony przed nadmiernymi wstrząsami i wibracjami. Należy pamiętać, że akumulator rozładowany musi być niezwłocznie doładowany, a w pewnych przypadkach wymagane jest stosowanie zasilacza o większym prądzie ładowania niż to wynika z obliczeń.

czwartek, 22 lutego 2018

Skąd się bierze czad i dlaczego jest tak niebezpieczny?


   Czad (tlenek węgla) jest gazem silnie trującym, bezbarwnym i bezwonnym, nieco lżejszym od powietrza, co powoduje, że łatwo się z nim miesza i w nim rozprzestrzenia. Powstaje w wyniku niezupełnego spalania wszelkich paliw – gazu, paliw płynnych i stałych – spowodowanego brakiem odpowiedniej ilości tlenu, niezbędnej do zupełnego spalania. Może to wynikać z braku dopływu świeżego (zewnętrznego) powietrza do urządzenia, w którym następuje spalanie albo z powodu zanieczyszczenia, zużycia lub złej regulacji palnika gazowego, a także przedwczesnego zamknięcia paleniska pieca lub kuchni. Jest to szczególnie groźne w mieszkaniach, w których okna są szczelnie zamknięte lub uszczelnione na zimę. Czad powstaje także często w czasie pożaru. Niebezpieczeństwo zaczadzenia wynika z faktu, że tlenek węgla jest gazem niewyczuwalnym zmysłami człowieka. W układzie oddechowym człowieka tlenek węgla wiąże się z hemoglobiną krwinek 250 razy szybciej niż tlen, blokując dopływ tlenu do organizmu. Stwarza to poważne zagrożenie dla zdrowia i życia człowieka. Następstwem ostrego zatrucia może być nieodwracalne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, niewydolność wieńcowa i zawał albo nawet natychmiastowa śmierć.



Co zrobić, aby uniknąć zaczadzenia? 
   Podstawową przyczyną zatruć są zamknięte, szczelne okna. Powoduje to powstawanie tlenku węgla w procesie niezupełnego spalania paliwa i utrudnia odpływ spalin. Tyle spalin wypłynie przez komin ile świeżego powietrza napłynie do pomieszczenia z zewnątrz. Zatem przede wszystkim należy zapewnić możliwość stałego dopływu świeżego powietrza do paleniska (pieca gazowego, kuchenki gazowej, kuchni węglowej lub pieca) oraz swobodny odpływ spalin.

Należy więc:
- uchylić okno w mieszkaniu gdy korzysta się z jakiegokolwiek źródła ognia,
- nie zasłaniać kratek wentylacyjnych i otworów nawiewnych,
- zadbać o drożność przewodów spalinowych i wentylacyjnych,
- przeprowadzać kontrole techniczne, w tym sprawdzanie szczelności przewodów kominowych, ich systematyczne czyszczenie oraz sprawdzanie występowania dostatecznego ciągu powietrza, - co najmniej raz w roku zlecić profesjonalnej firmie kominiarskiej kontrolę przewodów kominowych: dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
- użytkować sprawne techniczne urządzenia, w których odbywa się proces spalania, zgodnie z instrukcją producenta: kontrolować stan techniczny urządzeń grzewczych,
- w przypadku wymiany okien na nowe, sprawdzić poprawność działania wentylacji, ponieważ nowe okna są najczęściej o wiele bardziej szczelne w stosunku do wcześniej stosowanych w budynku i mogą pogarszać wentylację,
- systematycznie sprawdzać ciąg powietrza, np. poprzez przykładanie kartki papieru do otworu, bądź kratki wentylacyjnej; jeśli nic nie zakłóca wentylacji, kartka powinna przywrzeć do wyżej wspomnianego otworu lub kratki,
- często wietrzyć pomieszczenie, w których odbywa się proces spalania (kuchnie, łazienki wyposażone w termy gazowe), a najlepiej zapewnić, nawet niewielkie, rozszczelnienie okien.
- nie bagatelizować objawów duszności, bólów i zawrotów głowy, nudności, wymiotów, oszołomienia, osłabienia, przyspieszenia czynności serca i oddychania, gdyż mogą być sygnałem, że ulegamy zatruciu czadem; w takiej sytuacji należy natychmiast przewietrzyć pomieszczenie, w którym się znajdujemy i zasięgnąć porady lekarskiej.

   W trosce o własne bezpieczeństwo, warto rozważyć zamontowanie w domu czujek dymu i gazu. Koszt zamontowania takich czujek jest niewspółmiernie niski do korzyści, jakie daje zastosowanie tego typu urządzeń. Dla własnego bezpieczeństwa zamontuj czujnik wykrywający tlenek węgla w pomieszczeniach, w których masz urządzenia grzewcze (nie dotyczy urządzeń grzewczych elektrycznych).

wtorek, 16 maja 2017

Klasy urządzeń stosowanych w systemach alarmowych

   Kontynuujemy temat klasyfikacji dotyczącej systemów alarmowych. Dzisiaj coś na temat klasyfikacji urządzeń stosowanych w instalacjach alarmowych.
Jak widać poniżej urządzenia wchodzące w skład całej instalacji alarmowej dobieramy według warunków otoczenia, miejsca instalacji, wartości zabezpieczanego mienia itp.



Klasa A - popularna, normalna odporność na zakłócenia elektromagnetyczne, nie wymagana ochrona przeciwsabotażowa

Klasa B - standardowa. Czujki włamaniowe w tej klasie nie mogą dać się zneutralizować prostymi metodami, ogólnodostępnymi narzędziami, muszą posiadać ochronę przeciwsabotażową, odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Linie dozorowe powinny być kontrolowane przez centralę pod względem przerwy a uszkodzenia sygnalizowane w czasie nieprzekraczającym 30 sekund. 

Klasa C - profesjonalna. Czujki włamaniowe w tej klasie posiadają układy dostosowujące się do pracy w warunkach zmiennych i zakłóconych oraz układy do samokontroli sprawności, nie mogą dać się zneutralizować metodami złożonymi przy zastosowaniu specjalnie konstruowanych narzędzi, lub przy takich próbach powinien wywołany być alarm, muszą posiadać ochronę przeciwsabotażową, podwyższona odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Linie dozorowe powinny być kontrolowane przez centralę pod względem przerwy i zwarcia w okresach nie dłuższych niż 1 sekunda, a uszkodzenia sygnalizowane w czasie nieprzekraczającym 20 sekund. 

Klasa S - specjalna. Czujki włamaniowe w tej klasie posiadają układy dostosowujące się do pracy w warunkach zmiennych i zakłóconych oraz układy do samokontroli sprawności, nie mogą dać się zneutralizować metodami złożonymi przy zastosowaniu specjalnie konstruowanych narzędzi, lub przy takich próbach powinien wywołany być alarm, muszą posiadać ochronę przeciwsabotażową, podwyższona odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Linie dozorowe powinny być kontrolowane przez centralę pod względem wszystkich zakłóceń przeszkadzających w transmisji sygnału z czujki do centrali w okresach nie dłuższych niż 1 sekunda, a uszkodzenia sygnalizowane w czasie nie dłuższym niż 20 sekund.

wtorek, 9 maja 2017

Klasy systemów alarmowych

   Polska Norma Systemy alarmowe PN-93/E-08390 z 01 stycznia 1994 wprowadziła klasyfikację systemów sygnalizacji włamania i napadu oraz systemów transmisji alarmu.



  • SA1 - stosowana w obiektach o małym ryzyku szkód np. domy jednorodzinne, wielorodzinne)

  • SA2 - stosowana w obiektach o średnim ryzyku szkód np. wille, warsztaty rzemieślnicze, sklepy, domy towarowe, punkty kasowe, tajne kancelarie, urzędy pocztowe, małe obiekty muzealne, mniej ważne obiekty sakralne)

  • SA3 - stosowana w obiektach o dużym ryzyku szkód np. zakłady przetwórstwa metali, kamieni szlachetnych, sklepy jubilerskie, muzea narodowe, archiwa specjalne, ważne obiekty sakralne i ich skarbce, zakłady przemysłu zbrojeniowego.

  • SA4 - stosowana w obiektach o bardzo dużym ryzyku szkód np. wytwórnie papierów wartościowych, mennice, skarbce dużych banków, placówki dyplomatyczne, inne obiekty o specjalnych wymaganiach.



wtorek, 4 kwietnia 2017

Ogólne zasady montażu urządzeń alarmowych

   Poniżej przedstawiamy kilka zasad, którymi powinna kierować się każda osoba instalująca systemy alarmowe.


1. Sposób montażu oraz warunki stosowania urządzeń powinny uwzględniać zalecenia producenta.

2. Miejsce montażu powinno zapewniać jak najmniejszą możliwość dostępu osób niepowołanych. 

3. Wszystkie urządzenia alarmowe powinny znajdować się w strefie chronionej, chyba że z zasady ich stosowania wynika inaczej. Jeżeli ze względów praktycznych centrala alarmowa znajduje się poza obszarem chronionym powinno być zagwarantowane chronienie jej przed dostępem osób niepowołanych. Jeżeli w systemie alarmowym znajduje się podcentrala to połączenia między centralą i podcentralą oraz linie zasilające między nimi a urządzeniami zasilającymi powinny być liniami kontrolowanymi.

4. Do lokalnej sygnalizacji alarmu powinny być przewidziane co najmniej dwa niezależne sygnalizatory akustyczne, połączone z centralą kontrolowanymi liniami sygnałowymi. 

5. Przewody instalacji alarmowej powinny być oddalone od przewodów sieci energetycznej a ich przekrój powinien zapewniać minimalne spadki napięcia. Krzyżowanie się przewodów dopuszczalne jest tylko pod kątem prostym.

6. Cała instalacja alarmowa (kable, puszki) powinna znajdować się w strefie chronionej a jej sposób wykonania powinien być taki aby utrudnione było nieuprawnione lub niezamierzone unieruchomienie. Jeżeli część instalacji prowadzona jest poza obszarem chronionym, to powinna przebiegać w rurach ochronnych a puszki instalacyjne powinny być wyposażone w ochronę antysabotażową.

7. Wszystkie połączenia instalacji alarmowej powinny być mocowane mechanicznie, zapewniać minimalną rezystancję styku i maksymalną rezystancję izolacji między sobą. 

8. W urządzeniach (czujkach) wyposażonych w regulację czułości powinna być ustawiona minimalna czułość, zapewniająca spełnienie kryteriów wykrywania. 

9. Do zasilania w energię elektryczną systemów alarmowych powinny być stosowane dwa niezależne od siebie źródła: podstawowe i rezerwowe. Przełączanie pomiędzy nimi powinno następować automatycznie i nie powodować zakłóceń pracy systemu alarmowego. Urządzenia zasilające system alarmowy nie mogą być wykorzystywane do zasilania innych urządzeń.

wtorek, 3 stycznia 2017

Co osłabia działanie systemu alarmowego

   Niewiele osób jest zaznajomionych z systemami zabezpieczenia domu tak jak profesjonaliści, którzy je instalują. Ale niestety, są takie osoby, które mają interes w zdobyciu wiedzy, jak działa system alarmowy w naszym domu. Intruzi mający złe zamiary chcą zrozumieć jak działa system alarmowy aby niepostrzeżenie włamać się do chronionej przez nas przestrzeni. Jak mówi powiedzenie „okazja czyni złodzieja” -  włamywacze tylko czekają na niedociągnięcie z naszej strony.



Oto kilka rzeczy, których należy przestrzegać gdy posiadamy system alarmowy.

Panel alarmowy powinien być umieszczony w miejscu niewidocznym dla osób postronnych

   Zwróćmy szczególną uwagę czy przez szklane panele w drzwiach wejściowych nie jest widoczny panel systemu alarmowego. Bowiem intruz w takiej sytuacji wystarczy, że zajrzy przez szybę aby zobaczyć diody, które wskazują czy alarm jest aktywny. Włączony alarm nie zniechęci profesjonalnego włamywacza, ale amatorzy będą skuszeni okazją gdy alarm będzie wyłączony i nikogo nie będzie w domu.

Alarm działa tylko kiedy jest ustawiony

   Alarmy działają tylko wtedy, gdy są odpowiednio ustawione. Jednak często się zdarza, że właściciel posesji w pośpiechu opuszczając dom zapomina o jego włączeniu, lub wychodzi z założenia że wychodząc tylko na chwilkę nie jest to potrzebne. Sondaże jednak pokazują, że wiele włamań dokonywanych jest właśnie w środku dnia, gdy nikogo nie ma w domu. Nasz dom może być obserwowany, dlatego zawsze gdy wychodzimy z domu należy włączyć alarm!

Nie rezygnujmy z czujek aby ciąć koszty
   
   Nasze przekonanie, że jeśli nie zamontujemy w mało newralgicznym miejscu czujek to nic się nie stanie jest ogromnym błędem. Dobry włamywacz, wykryje każdą oczywistą i mniej oczywistą lukę w zabezpieczeniu naszego mienia. Nie kombinujmy i poddajmy się zupełnie sugestiom instalatora, którego doświadczenie najlepiej będzie podpowiadało co jest potrzebne. Jeśli już decydujemy się na system alarmowy na pierwszym miejscu stawiamy jego funkcjonalność a nie cenę!

Każdy włączający się alarm wybija z rytmu intruza

   To prawda, ze alarm nie jest fizyczną barierą dla włamywacza. Jednak każde niespodziewane włączenie się sygnalizatora sprawia, że intruz zawaha się kilka sekund co może okazać się kluczowe w czasie jego ucieczki. Profesjonalny włamywacz potrzebuje około 60 sekund na dostanie się do mieszkania, nawet 3 sekundowa przerwa spowodowana włączeniem się alarmu stanowi 5% jego zaplanowanego czasu na całą akcję. Nie rezygnujmy z instalacji sygnalizatora dźwiękowego w chronionym obiekcie.

Sąsiedzi zignorują dźwięk tłuczonego szkła

   Nie zakładajmy, że najlepszym zabezpieczeniem naszej posesji będą sąsiedzi, którzy z pewnością zaalarmowani hałasem z naszej posesji będą interweniować. Często się zdarza, że niepowtórzony dźwięk tłuczonego szkła zostaje zignorowany, a sąsiedzi nie widząc nic podejrzanego nie podejmą żadnego działania. Natomiast czujka alarmowa zainstalowana na oknie zadziała zarówno wtedy gdy zostanie stłuczona szyba, jak i wtedy gdy okno zostanie otwarte. Czujka przekaże sygnał do centrali alarmowej, która uruchomi sygnalizator dźwiękowy którego sygnału nie da się przeoczyć.


   Patrząc oczami potencjalnego intruza, można zobaczyć kilka luk w systemie bezpieczeństwa domu. Na szczęście jednak, można im łatwo zaradzić. Wystarczy porada profesjonalisty i skrupulatne stosowanie się do zasad korzystania z systemu alarmowego.

wtorek, 29 listopada 2016

Przegląd czujek tlenku węgla (czadu)

   Tlenek węgla (CO) jest nazywany "cichym i niewidzialnym zabójcą", ponieważ jest bezwonnym i bezbarwnym toksycznym gazem.  Jest bardzo częstą przyczyną śmierci z powodu zatrucia. 
CO to jeden z produktów spalania benzyny, gazu ziemnego, drewna, oleju, propanu czy węgla uwalniany do atmosfery. Na zewnątrz nie jest gazem szkodliwym dla zdrowia, ponieważ na dużym, otwartym obszarze nie uzyskuje stężenia, które jest toksyczne i niebezpieczne dla zdrowia. Niebezpieczeństwo pojawia się, gdy tlenek węgla jest uwalniany w zamkniętego pomieszczeniu.
Bezwonny i niewidoczny czad zatruwa nasz organizm bez ostrzeżenia. Zatrucie tlenkiem węgla objawia się zawrotami głowy, nudnościami, bólem głowy, splątaniem, utratą przytomności.
Każdego roku kilkaset osób umiera z powodu zatrucia tlenkiem węgla, natomiast kilka tysięcy trafia do szpitalnego oddziału ratunkowego z objawami podtrucia. 
Jeśli osoba która padła ofiara zatrucia CO straciła przytomność a w pobliżu nie ma nikogo, prawdopodobieństwo śmierci jest bardzo duże.
Zainstalowanie detektorów tlenku węgla jest w stanie uratować nam życie, ponieważ będą głośnym sygnałem ostrzegać nas, że bezpieczne stężenie czadu w pomieszczeniu zostało przekroczone.


Co to jest detektor tlenku węgla?
   Detektory tlenku węgla działają na podobnej zasadzie jak czujki dymu, które pozwalają na szybką reakcję gdy pojawi się pożar, czujki czadu wykrywają wysokie stężenie CO.
W zależności od marki detektory pracują na jeden z trzech sposobów: czujnik biomimetyczny, tlenek metalu, półprzewodnik lub czujnik elektrochemiczny.
Detektory tlenku węgla są dużo jak czujniki dymu, ale zamiast szukać oznak pożaru wykrycia stężenia tlenku węgla. W zależności od marki, detektory pracować w jednym z trzech sposobów: z biomimetycznym czujnika tlenku metalu, półprzewodnika lub czujnika elektrochemicznego.
Czujniki biometryczne używają żeli, które zmieniaja kolor po wchłonięciu pewnej ilości tlenku węgla.
Półprzewodniki i tlenki metali mają w swojej strukturze krzemionke, która wysyła sygnały elektryczne do wyzwolenia alarmu.
Czujniki elektrochemiczne są uważana za najlepsze, używają roztworów chemicznych i elektrody (następuje elektroliza), która przekazuje powstały prąd do sygnalizatora, który uruchamia dźwięk.
Detektory tlenku węgla należy zainstalować w pomieszczeniach gdzie wytwarzany jest czad czyli w kuchni, garażu, kotłowni, łazience itp.

Rodzaje detektorów tlenku węgla.
1. Cyfrowe - wyposażone są w cyfrowy ekran, aby pokazać poziom tlenku węgla w pomieszczeniu.
2. Przewodowe - zamiast korzystać z baterii, te detektory tlenku węgla są podłączone do sieci elektrycznej. Ich wadą jest fakt, że nie będą działały gdy w budynku zabraknie prądu.
3. Zasilane baterią – tego typu detektory mogą, ale nie muszą mieć ekranu cyfrowego. Baterie należy sprawdzać raz na trzy miesiące, aby upewnić się, że detektory działają prawidłowo.
4. Dwufunkcyjne – niektóre detektory tlenku węgla mają wbudowane również czujniki dymu lub sensory innego typu. 
5. Inteligentne - tego typu czujniki tlenku węgla są najbardziej zaawansowaną dostępną opcją. Poddają się automatycznej diagnostyce, aby upewnić się o poprawności swojego działania. Synchronizacja z aplikacją automatyki domowej, pozwala monitorować  je wirtualnie.

wtorek, 26 kwietnia 2016

Wycena systemu alarmowego

   Poniżej przedstawiamy przykładową wycenę systemu alarmowego do niewielkiej firmy. System zaopatrzony jest w opcję informującą o zdarzeniach za pomocą wiadomości sms.


Specyfikacje techniczne oraz więcej informacji na temat poszczególnych elementów składających się na system alarmowy:
Centrale alarmowe  <klik>
Manipulatory <klik>
Czujki <klik>
Zestawy czujek <klik>
Sygnalizatory alarmowe <klik>
Akcesoria <klik>
Zestawy alarmowe <klik>


wtorek, 19 stycznia 2016

Nie igraj z czadem, jesteś na straconej pozycji!

   Potocznie mówimy czad, nazwa systematyczna brzmi tlenek węgla (II),  wzór chemiczny CO, jest jednym z gazów które powstają w procesie niepełnego spalania wielu paliw, m.in.: drewna, oleju, gazu, benzyny, nafty, propanu, węgla, ropy, spowodowanego brakiem odpowiedniej ilości tlenu, niezbędnej do zupełnego spalania. 
Jest silnie trujący, bezwonny i niewidoczny gołym okiem. Odrobinę lżejszy od powietrza dzięki czemu doskonale się z nim miesza i rozprzestrzenia po pomieszczeniach.



Gdzie się może pojawić?

   Najczęstsze źródła czadu to kominki, gazowe podgrzewacze wody, piece węglowe, gazowe lub olejowe i kuchnie gazowe. 
Powstaje w wyniku niepełnego spalania, które może wynikać z braku dopływu świeżego (zewnętrznego) powietrza do urządzenia, w którym następuje spalanie albo z powodu zanieczyszczenia, zużycia lub złej regulacji palnika gazowego, a także przedwczesnego zamknięcia paleniska pieca lub kuchni, czy też zapchanego i nieszczelnego przewodu kominowego lub uszkodzonego połączenia między kominami i piecami.

Jak zapobiegać?

   Podstawową przyczyną powstawania tlenku węgla jest brak dostępu odpowiedniej ilości tlenu, przez co spalanie jest niezupełne i powstaje czad. Czyli logicznie rzecz biorąc zadbajmy w pomieszczeniach mieszkalnych o:
- sprawną wentylację;
- codzienne wietrzenie wszystkich pomieszczeń;
- przegląd techniczny urządzeń grzewczych, pieców, kominów;
- zainstaluj czujki tlenku węgla.

Jak zainstalować czujkę?

   Czujka jest małym elektronicznym urządzeniem zasilanym bateriami. W komplecie producent często dodaje elementy, które pozwolą zamocowanie urządzenia. Jednak mocowanie jest zależne od rodzaju ściany do której czujka będzie przymocowana.

Do zwykłej ściany z cegły, pustaka najlepiej wykorzystać tzw. kołki „szybki montaż” np. Koelner. Najpierw należy wywiercić otwór odpowiedniej wielkości w ścianie, dopasowując średnicę wiertła do średnicy i długości kołka. Następnie potępujemy jak pokazuje poniższy schemat.



Do drewnianej powierzchni odpowiednie będą wkręty do drewna, które wkręcamy za pomocą wkrętarki lub wkrętaka.


Powierzchnia plastikowa, szklana lub drewniana z politurą, tu najlepszym rozwiązaniem będzie dwustronna taśma klejąca. Jednak nie polecamy taśmy zakupionej w sklepie papierniczym która jest słaba, proponujemy taśmę montażową zakupioną w sklepie z materiałami budowlanymi.

   Czujki tlenku czadu są powszechnie dostępnymi urządzeniami, bardzo skutecznie spełniają swoją rolę i kosztują niewiele, więc czy stać Cię na to aby ryzykować życie swojej rodziny i nie zamontować czujki? Zobacz tutaj.

wtorek, 6 października 2015

Bądź odpowiedzialny, zadbaj o bezpieczne ogrzewanie na zimę!

   Rozpoczął się sezon grzewczy, osoby mieszkające w domach prywatnych lub w blokach w których nie ma ogrzewania miejskiego powinny przed rozpoczęciem sezonu dokonać przeglądu urządzeń oraz instalacji związanych z ogrzewaniem mieszkania.



Przeglądy techniczne urządzeń.
   Warto po każdym sezonie grzewczym lub przed rozpoczęciem nowego wezwać fachowca, który dokona przeglądu pieca, wyczyści, podreguluje i dokona ewentualnych napraw. Regularne przeglądy techniczne przedłużają żywotność urządzeń, pozwolą cieszyć się przez długi czas wydajnym i bezawaryjnym ich działaniem. Jeśli regularnie dokonujemy przeglądów, nie powinna nas w środku zimy zaskoczyć niespodziewana awaria, która przy braku dodatkowego ogrzewania w mieszkaniu może dać się nieprzyjemnie we znaki.

Czyścimy kominy.
   Bezdyskusyjnie wizyta kominiarza przynajmniej raz w roku jest obowiązkowa. Przewody kominowe zostaną wyczyszczone, sprawdzony zostanie ciąg zarówno w kominach jak i w wentylacjach. Przewody kominowe i wentylacyjne, które nie są regularnie czyszczone i sprawdzane są bezpośrednim zagrożeniem dla życia domowników. Czad którego nie widać i nie czuć zabija bardzo szybko, dlatego nie wolno bagatelizować sprawy, ponieważ życie mamy tylko jedno.

Po każdej wizycie kominiarza oraz instalatora powinien zostać wystawiony dokument o stanie technicznym urządzenia/instalacji, który przy ewentualnym nieszczęśliwym wypadku (np. pożar) przedstawiamy ubezpieczycielowi, że stan techniczny instalacji był w porządku.

Jak często przeglądy instalacji.
   Przegląd instalacji gazowej oraz pomiar jej szczelności obowiązkowo raz w roku, przez osobę posiadającą uprawnienia w zakresie naprawy i konserwacji urządzeń gazowych.
Przegląd instalacji elektrycznej obowiązkowo raz na pięć lat, przez osobę posiadającą uprawnienia w zakresie instalacji elektrycznych.
Kominy i wentylacja - przegląd raz w roku wykonany przez mistrza kominiarskiego.

   Nie warto oszczędzać, rozplanujmy budżet domowy tak aby raz w roku odwiedził nas fachowiec i określił sprawność instalacji które mogą zagrażać naszemu zdrowiu i życiu. Tam  gdzie mamy do czynienia z prądem, gazem, czadem i ogniem bezwzględnie powinien zaglądnąć fachowiec!
Dodatkową ochroną, jeśli w domu znajduje się ogrzewanie gazowe, centralne ogrzewanie na paliwo stałe lub płynne i/lub kominek, są czujki czadu, dymu i pożaru, które uratowały już niejedno życie.

wtorek, 25 sierpnia 2015

Dziecko samo w domu

   Kończą się wakacje od września dzieci wrócą do szkoły, my wracamy z urlopów do codziennych obowiązków. Każdemu zdarzyła się sytuacja, że dziecko na krócej lub dłużej musiało zostać samo w domu. „Nie otwieraj obcym”, „bądź grzeczny” są to często powtarzane frazy gdy dzieci mają zostać same w domu. Ufamy naszym latoroślom, jednak przezorniej jest zastosować zasadę ograniczonego zaufania. Co może nam pomóc, aby dziecko zostawione samo w domu naprawdę było bezpieczne.



Mechaniczne zabezpieczenie drzwi
   Łańcuch na drzwiach nie jest wcale przestarzałą formą zabezpieczenia. Warto wychodząc z domu zadbać o to, aby dzieci zamknęły drzwi na łańcuch. W momencie otwierania drzwi zabezpieczonych łańcuchem, ewentualny napastnik może zrezygnować ze swoich złych zamiarów, ponieważ sforsowanie tej przeszkody może być hałaśliwe, co wzbudzi ciekawość sąsiadów.

   Bardzo dobrze nam znane urządzenie, jednak nie zaniedbujmy jego obsługi otwierając drzwi każdemu, ponieważ dzieci przejmą nasze złe nawyki. Nauczmy nasze pociechy i sami dajmy dobry przykład, że zawsze należy podnieść słuchawkę i zidentyfikować osobę dzwoniącą. W ten sposób mamy pewność, że pod naszą nieobecność do domu nie zostanie wpuszczona osoba niepowołana.

   Urządzenie świetnie chroniące nasz dom przed wpuszczeniem nieproszonych gości. Nie ma nic prostszego niż nauczenie dziecka aby zobaczyło na ekranie monitora wideodomofonowego kto idzie i wpuszczenie tylko osób znajomych. Ponadto wybrane modele wideodomofonów oferują nam możliwość podglądu obrazu przez internet, nagrywanie (zapis ciągły 24h lub po wykryciu ruchu z kamery) i odtwarzanie zdarzeń, podgląd co się dzieje w polu widzenia kamery bez wywołania z modułu zewnętrznego.

   Dziecko samo w domu czasami wpada na niezbyt mądre pomysły. Nierzadko zdarza się, że majstrowanie przy różnego rodzaju urządzeniach, grzebanie w gniazdkach, mrożąca krew w żyłach zabawa zapałkami może skończyć się katastrofą. Czujki zainstalowane w domu odpowiednio szybko zaalarmują otoczenie, oraz nas za pomocą np. sms jeśli coś niedobrego będzie działo się w domu.

   Jeśli bardzo chcemy mieć przez cały czas dziecko na oku, najprościej jest zamontować kamery, których podgląd możemy mieć online w urządzeniach mobilnych. W każdej chwili sprawdzimy co dzieje się w domu. Obecnie kamery są coraz tańsze, a ich instalacja nie wymaga zatrudniania profesjonalnej firmy.


   Bezpieczeństwo to świadomość wspierana przez technologię, więc dlaczego nie skorzystać z dobrodziejstw jakie oferują nam coraz inteligentniejsze urządzenia. Bezpieczeństwo rodziny jest sprawą priorytetową, myślenie z wyprzedzeniem o zagrożeniach na nas czyhających świadczy o naszej dojrzałości.

poniedziałek, 27 lipca 2015

Alarm w mieszkaniu dwupokojowym

   Poniżej przedstawiamy poglądowy schemat wraz z przybliżoną wyceną podstawowego sprzętu do systemu alarmowego w niewielkim mieszkaniu. Oczywiście umiejscowienie czujek, manipulatora i centrali jest kwestią bardzo indywidualną. Do sumy należy doliczyć usługę instalatorską, jeśli będziemy korzystać z usług profesjonalisty oraz wszelkie drobne akcesoria potrzebne do stworzenia kompletnej instalacji alarmowej.



Potrzebne urządzenia:
Czujka magnetyczno-wibracyjna