Zaczadzenie czyli zatrucie tlenkiem węgla (czadem)

   Spalenie się węgla, drzewa, nafty itd. bez dostatecznego dostępu powietrza powoduje powstanie tlenku węgla, zwanego pospolicie czadem. Zaczadzenie najczęściej zdarza się w zimie, kiedy zbyt zapobiegliwe gospodynie zamykają za wcześnie piece, aby ciepło nie uciekło. Nie przepalony jeszcze węgiel wydziela dalej tlenek węgla. Zmniejszony dopływ tlenu powoduje zwiększenie się ilości tlenku węgla w piecu, tak że zaczyna się on wydobywać na zewnątrz. Jest bezwonny i dlatego trudno stwierdzić jego obecność w powietrzu.

 W gazie świetlnym (koksowniczym) używanym do gotowania i oświetlenia znajduje się 10% tlenku węgla. Niezakręcenie kurków lub wszelkie nieszczelności powodują wydobywanie się gazu, a więc i tlenku węgla na zewnątrz. Jeśli trwa to długo, a pomieszczenie nie jest wietrzone - powoduje śmiertelne zatrucie. Czasami pozostawione bez opieki dzieci, bawiąc się, odkręcają kurki od gazu i ulegają zatruciu. Przyczyną zatrucia mogą być również gazy spalinowe, np. w garażach lub innych pomieszczeniach zamkniętych, w których pracują silniki spalinowe.

Tlenek węgla jest to gaz bezbarwny, bezwonny, bez smaku, lżejszy od powietrza, dlatego tak łatwo rozprzestrzenia się. Trujące działanie tlenku węgla polega na tym, że po dostaniu się z powietrzem do płuc łatwo łączy się z hemoglobiną. Nie może ona wówczas spełniać swej naturalnej funkcji rozprowadzania po całym organizmie tlenu i zabierania dwutlenku węgla, który wydychamy. Dwutlenek węgla, produkt całkowitego spalenia węgla, w przeciwieństwie do tlenku węgla jest nietrujący. Zablokowana hemoglobina nie spełnia swej roli. Tkanki organizmu, a zwłaszcza mózg, zaczynają odczuwać brak tlenu, człowiek się dusi. Objawy tego duszenia, spowodowanego zatruciem tlenkiem węgla, będą tym silniejsze, im więcej go będzie w powietrzu, którym oddycha ofiara, i im dłużej będzie ona przebywała w zatrutej atmosferze. Te objawy to: ból i zawroty głowy, omdlenie, nudności, wymioty, kaszel, duszność, ślinotok, bóle w nogach i rękach. Powłoki ciała, jak i błony śluzowe, stają się żywoczerwone, przy cięższym zatruciu z odcieniem ciemnowiśniowym. Oddech jest przyspieszony, powierzchowny, nieregularny. Osłabienie i znużenie oraz zaburzenia orientacji i zdolności oceny zagrożenia są powodem, że zatruty nie ucieka z miejsca nagromadzenia się tlenku węgla na świeże powietrze, nie otwiera okna itp. Przy ciężkich zatruciach ofiara zaczadzenia traci przytomność, ma drgawki (konwulsje), ciało jej jest żywoczerwone. Człowiek umiera wtedy z powodu uduszenia.

Ratowanie zaczadzonego rozpoczynamy od doprowadzenia świeżego powietrza, otwierając drzwi i okna oraz umieszczając zatrutego w przeciągu. Jeżeli przyczyną zatrucia jest gaz, to należy zamknąć kurki, aby przerwać wydobywanie się gazu. Nie tracąc czasu, wynosimy zatrutego z pomieszczenia, w którym jest gaz, na świeże powietrze. Rozluźniamy ubranie, rozpinamy guziki, pasek, ale nie rozbieramy go, co tak często jest w zwyczaju. Rozebranie w zimie na mrozie powoduje przemarznięcie, a tym samym zmniejsza możliwość odratowania ofiary. Jeżeli zaczadzony po wyniesieniu na świeże powietrze nie zacznie oddychać, to przystępujemy niezwłocznie do wykonywania sztucznego oddychania (metodą "usta-usta" albo "usta-nos"). Przedtem należy kawałkiem gazy lub płótna osuszyć jamę ustną ze śliny, która się zebrała w nadmiarze. Zatrutemu tak jak każdemu nieprzytomnemu, nie wolno wlewać do ust żadnych płynów, żadnych lekarstw. Gdy tylko zaczadzony zacznie lepiej oddychać, układamy go w łóżku uprzednio ogrzanym. Okładamy go butelkami z ciepłą wodą (ostrożnie, aby nie poparzyć). Po odzyskaniu przez niego przytomności, możemy podać mu do picia ciepłą, mocną, dobrze słodką herbatę lub kawę. Niezależnie od udzielonej przez nas pomocy, którą rozpoczynamy od razu po stwierdzeniu zatrucia, wzywamy lekarza, który poda niezbędne leki.

Warto w tym miejscu wspomnieć o elektronicznych czujnikach czadu (tlenku węgla), które cechuja się dużą czułością i niezawodnością. Są to niedrogie a bardzo skuteczne urządzenia, które dosłonie ratują życie. Są w sprzedaży również urządzenia wykrywające jednocześnie zarówno czad jak i dym oraz gaz propan-butan. Polecamy gorąco tego typu urządzenia.

 

Podstawowe wymogi bezpieczeństwa pożarowego w firmie

   Bardzo ważnym zagadnieniem w zakresie ochrony ppoż. są wymogi bezpieczeństwa pożarowego, jakie panują w firmie. Są to warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby wyeliminować lub przynajmniej ograniczyć istniejące zagrożenia pożarowe.

Podstawowe wymogi bezpieczeństwa pożarowego w firmie to najczęściej:

● wydzielenie w firmie pomieszczeń zagrożonych wybuchem,

●stosowanie instalacji alarmowych i gaśniczych oraz klap dymowych i przeciwpożarowych w systemach wentylacyjnych,

● wentylowanie instalacji i pomieszczeń zagrożonych wybuchem dla utrzymania stężeń palnych par oraz gazów poniżej ich dolnej granicy wybuchowości (DGW),

● stosowanie detektorów gazu, sygnalizujących stan alarmu lub zagrożenia, a także połączenie tego systemu ze sterowaniem wentylacją lub zaworami odcinającymi dopływ gazu,

● odpylanie pomieszczeń lub urządzeń zagrożonych wybuchem pyłów,

● czyszczenie z resztek substancji palnych oraz wentylowanie urządzeń i instalacji, przy których planowane jest prowadzenie prac spawalniczych,

● właściwy dobór instalacji elektrycznej oraz osprzętu elektrycznego, w tym oświetleniowego,

● badanie stanu oporności izolacji instalacji elektrycznej,

● kontrola drożności oraz ciągu przewodów spalinowych, dymowych i wentylacyjnych,

● badanie szczelności instalacji gazowych,

●przechowywanie materiałów pożarowo niebezpiecznych w odpowiednich warunkach (w szczelnych, odpornych na uszkodzenia mechaniczne oraz odprowadzających ładunki elektryczności statycznej opakowaniach),

● kontrolowanie parametrów procesów technologicznych (np. ich temperatury i ciśnienia),

● zabezpieczenie odgromowe obiektów (przez zainstalowanie piorunochronów),

●sukcesywne usuwanie odpadków mających zdolność do samozapalania się (np. częściowo zaoliwionych, zużytych szmat),

● usuwanie suchej trawy, liści i śmieci z najbliższego otoczenia zbiorników z gazami oraz cieczami palnymi, a także składowisk materiałów palnych.

Źródło: Vademecum BHP

Darmowe programy do monitoringu IP

   Monitoring IP jest bardzo wygodną formą zabezpieczenia, z tego względu że jest możliwość podglądu z kamer na urządzeniach elektronicznych, które posiadamy w domu lub firmie takich jak laptop, komputer PC, smartfon, tablet. Jednak aby można było obsługiwać kamery i mieć z nich podgląd na owych urządzeniach należy zainstalować oprogramowanie dedykowane danej kamerze. Oprogramowania często dostarczane są gratis wraz z kamerą w komplecie, czasami jeśli potrzebujemy bardziej zaawansowanych opcji drogich kamer IP oprogramowanie można zakupić. Jest jeszcze jedna możliwość: darmowe programy do monitoringu.

Programy posiadają różne parametry, należy je dobrać pod względem:

• systemu operacyjnego jaki posiadamy na urządzeniu, za pomocą którego chcemy obsługiwać kamery
• ilości kamer jakie są zainstalowane w systemie monitorującym
• producenta kamery, ponieważ nie każda kamera będzie obsługiwana przez dany program
• czy chcemy aby obsługiwana była kamera i rejestrator.

Programy proponują różne opcje:

• możliwość nagrywania strumienia
• efekty specjalne dla rejestrowanego obrazu
• streamowanie obrazu na stronie internetowej czyli podgląd obrazu kamery z poziomu przeglądarki internetowej

• zapisywany strumień może być kompresowany automatycznie do formatów typu DiviX czy MPEG-4, przez co nagranie zajmuje mniej miejsca na dysku

• detektor ruchu i dźwięku
• wykonanie zrzutu ekranowego
• wysyłanie powiadomienie email po wykryciu ruchu.

Nasze propozycje darmowego oprogramowania z jakiego można skorzystać oraz linki do nich KLIK.

Przegląd czujek tlenku węgla (czadu)

   Tlenek węgla (CO) jest nazywany "cichym i niewidzialnym zabójcą", ponieważ jest bezwonnym i bezbarwnym toksycznym gazem.  Jest bardzo częstą przyczyną śmierci z powodu zatrucia. 

CO to jeden z produktów spalania benzyny, gazu ziemnego, drewna, oleju, propanu czy węgla uwalniany do atmosfery. Na zewnątrz nie jest gazem szkodliwym dla zdrowia, ponieważ na dużym, otwartym obszarze nie uzyskuje stężenia, które jest toksyczne i niebezpieczne dla zdrowia. Niebezpieczeństwo pojawia się, gdy tlenek węgla jest uwalniany w zamkniętego pomieszczeniu.

Bezwonny i niewidoczny czad zatruwa nasz organizm bez ostrzeżenia. Zatrucie tlenkiem węgla objawia się zawrotami głowy, nudnościami, bólem głowy, splątaniem, utratą przytomności.

Każdego roku kilkaset osób umiera z powodu zatrucia tlenkiem węgla, natomiast kilka tysięcy trafia do szpitalnego oddziału ratunkowego z objawami podtrucia. 

Jeśli osoba która padła ofiara zatrucia CO straciła przytomność a w pobliżu nie ma nikogo, prawdopodobieństwo śmierci jest bardzo duże.

Zainstalowanie detektorów tlenku węgla jest w stanie uratować nam życie, ponieważ będą głośnym sygnałem ostrzegać nas, że bezpieczne stężenie czadu w pomieszczeniu zostało przekroczone.

Co to jest detektor tlenku węgla?

   Detektory tlenku węgla działają na podobnej zasadzie jak czujki dymu, które pozwalają na szybką reakcję gdy pojawi się pożar, czujki czadu wykrywają wysokie stężenie CO.

W zależności od marki detektory pracują na jeden z trzech sposobów: czujnik biomimetyczny, tlenek metalu, półprzewodnik lub czujnik elektrochemiczny.

Detektory tlenku węgla są dużo jak czujniki dymu, ale zamiast szukać oznak pożaru wykrycia stężenia tlenku węgla. W zależności od marki, detektory pracować w jednym z trzech sposobów: z biomimetycznym czujnika tlenku metalu, półprzewodnika lub czujnika elektrochemicznego.

Czujniki biometryczne używają żeli, które zmieniaja kolor po wchłonięciu pewnej ilości tlenku węgla.

Półprzewodniki i tlenki metali mają w swojej strukturze krzemionke, która wysyła sygnały elektryczne do wyzwolenia alarmu.

Czujniki elektrochemiczne są uważana za najlepsze, używają roztworów chemicznych i elektrody (następuje elektroliza), która przekazuje powstały prąd do sygnalizatora, który uruchamia dźwięk.

Detektory tlenku węgla należy zainstalować w pomieszczeniach gdzie wytwarzany jest czad czyli w kuchni, garażu, kotłowni, łazience itp.

Rodzaje detektorów tlenku węgla.

1. Cyfrowe - wyposażone są w cyfrowy ekran, aby pokazać poziom tlenku węgla w pomieszczeniu.

2. Przewodowe - zamiast korzystać z baterii, te detektory tlenku węgla są podłączone do sieci elektrycznej. Ich wadą jest fakt, że nie będą działały gdy w budynku zabraknie prądu.

3. Zasilane baterią – tego typu detektory mogą, ale nie muszą mieć ekranu cyfrowego. Baterie należy sprawdzać raz na trzy miesiące, aby upewnić się, że detektory działają prawidłowo.

4. Dwufunkcyjne – niektóre detektory tlenku węgla mają wbudowane również czujniki dymu lub sensory innego typu. 

5. Inteligentne - tego typu czujniki tlenku węgla są najbardziej zaawansowaną dostępną opcją. Poddają się automatycznej diagnostyce, aby upewnić się o poprawności swojego działania. Synchronizacja z aplikacją automatyki domowej, pozwala monitorować  je wirtualnie.

Bądź odpowiedzialny, zadbaj o bezpieczne ogrzewanie na zimę!

   Rozpoczął się sezon grzewczy, osoby mieszkające w domach prywatnych lub w blokach w których nie ma ogrzewania miejskiego powinny przed rozpoczęciem sezonu dokonać przeglądu urządzeń oraz instalacji związanych z ogrzewaniem mieszkania.

Przeglądy techniczne urządzeń.

   Warto po każdym sezonie grzewczym lub przed rozpoczęciem nowego wezwać fachowca, który dokona przeglądu pieca, wyczyści, podreguluje i dokona ewentualnych napraw. Regularne przeglądy techniczne przedłużają żywotność urządzeń, pozwolą cieszyć się przez długi czas wydajnym i bezawaryjnym ich działaniem. Jeśli regularnie dokonujemy przeglądów, nie powinna nas w środku zimy zaskoczyć niespodziewana awaria, która przy braku dodatkowego ogrzewania w mieszkaniu może dać się nieprzyjemnie we znaki.

Czyścimy kominy.

   Bezdyskusyjnie wizyta kominiarza przynajmniej raz w roku jest obowiązkowa. Przewody kominowe zostaną wyczyszczone, sprawdzony zostanie ciąg zarówno w kominach jak i w wentylacjach. Przewody kominowe i wentylacyjne, które nie są regularnie czyszczone i sprawdzane są bezpośrednim zagrożeniem dla życia domowników. Czad którego nie widać i nie czuć zabija bardzo szybko, dlatego nie wolno bagatelizować sprawy, ponieważ życie mamy tylko jedno.

Po każdej wizycie kominiarza oraz instalatora powinien zostać wystawiony dokument o stanie technicznym urządzenia/instalacji, który przy ewentualnym nieszczęśliwym wypadku (np. pożar) przedstawiamy ubezpieczycielowi, że stan techniczny instalacji był w porządku.

Jak często przeglądy instalacji.

   Przegląd instalacji gazowej oraz pomiar jej szczelności obowiązkowo raz w roku, przez osobę posiadającą uprawnienia w zakresie naprawy i konserwacji urządzeń gazowych.

Przegląd instalacji elektrycznej obowiązkowo raz na pięć lat, przez osobę posiadającą uprawnienia w zakresie instalacji elektrycznych.

Kominy i wentylacja - przegląd raz w roku wykonany przez mistrza kominiarskiego.

   Nie warto oszczędzać, rozplanujmy budżet domowy tak aby raz w roku odwiedził nas fachowiec i określił sprawność instalacji które mogą zagrażać naszemu zdrowiu i życiu. Tam  gdzie mamy do czynienia z prądem, gazem, czadem i ogniem bezwzględnie powinien zaglądnąć fachowiec!
Dodatkową ochroną, jeśli w domu znajduje się ogrzewanie gazowe, centralne ogrzewanie na paliwo stałe lub płynne i/lub kominek, są czujki czadu, dymu i pożaru, które uratowały już niejedno życie.

Zrób to sam - gdzie zamontować detektory tlenku węgla

Więcej informacji technicznych na temat detektorów tlenku węgla (czujek tlenku węgla, czujek czadu) można znaleźć tutaj.